Net terug van de kinesist…onze Finn doet het nog steeds uitstekend. Hij is nu bijna 4 maanden en zit perfect op schema met zijn kunnen en doen, (nog) geen tekenen van de opgelopen schade van het CMV virus dus…oef.

Ik kan met overtuiging zeggen dat de laatste maanden de meest moeilijke en emotionele maanden waren uit mijn leven. De dag dat we het nieuws kregen dat er iets mis wat met onze Finn en het moment waarop we hoorden dat hij besmet was met CMV, verdween alles om me heen. Ik heb me als moeder en mens nog nooit zo verloren én schuldig gevoeld. Die dagen zijn gelukkig voorbij, maar de angst blijft. Je durft niet hopen op het allerbeste, maar je durft ook niet denken aan het slechtste. Het is alsof ik constant mijn adem inhoud en ik geen idee heb wanneer ik eindelijk kan uitblazen.

De zenuwen en zorgen triomferen bij elk doktersbezoek of onderzoek en zakken weg wanneer me wordt verteld dat hij het uitstekend doet en normaal opgroeit. ‘Normaal’ een woord dat ik de laatste tijd heel anders ben gaan bekijken, vooral als de kans bestaat dat je kindje kans heeft op een handicap of niet helemaal normaal zal opgroeien. Maar wat is normaal? Het is een foute aanduiding, ‘normaal’ zijn, want zoiets bestaat niet. Iedereen is zichzelf, punt. Onze Finn is gezond aan het groeien, in plaats van normaal. Normaal is geen maatstaf, want iedereen kan gezond en gelukkig zijn en het super doen op zijn manier, ook al heb je één of ander gebrek of een handicap.

Iedereen wil steeds een zo normaal mogelijk leven met een normaal gezin, normale kinderen en dit in normale situaties. Maar toch vinden we normaal zijn maar iets saai en geven we er graag een extra touch aan. We streven eigenlijk allemaal naar geluk. Zullen we het dan ‘gelukkig’ noemen, in plaats van ‘normaal’?

Dus…Onze Finn doet het heel flink,  hij is heel gelukkig en gezond! En meer moet dat niet zijn lieve zoon van me, meer moet dat niet zijn…

x

MASTER BEDROOM

VOOR                                                                                      NA

SLAAPKAMER MåLIN

VOOR                                                             NA

Målin & Finn
Zus en Broer
Net geen 8 weken
♥

Alweer meer dan een maand geleden dat hier nog eens iets werd neergepend…schande!
Je zou denken met 3,5 maand thuis te zitten, dat je overvloed van tijd hebt, maar probeer jij dat maar eens met 2 lieve kinders die je aandacht vragen

Van kinders gesproken, met onze 2 spruiten gaat het uitstekend. We zijn onlangs naar Kind en Gezin geweest (ons grote meid haar laatste keer trouwens) en dit zijn de volgende cijfers:
Målin: 98cm groot (hoger dan de hoogste curve, dus een grote madam) en 14,5kg. Ze is leergierig, babbelt goed en is een slimme meid. Altijd fijn zo’n dingen te horen hé over uw dochter, dat maakt een mama heel fier!!
Finn: 56cm en 5kg. Hij heeft zijn 2de prik ontvangen en doet het ook heel goed.
Wat betreft zijn CMV, of de gevolgen daarvan, gaat het ook goed. Finn gaat tweewekelijks naar de kinesist en hij doet dat meer dan uitstekend. Hij doet alles perfect volgens zijn leeftijd en er is dus voorlopig nog niks van enige “schade” te merken dat het virus zou kunnen hebben aangericht.
We zijn ook onlangs opnieuw voor zijn gehoor moeten gaan, daar is nog steeds geen verandering in (rechts perfect en links een beetje gehoorverlies), wat ook nog steeds een positief resultaat is. Het ziet er dus allemaal goed uit.
Als je ziet dat besmetting met CMV tijdens de 1ste drie maanden van de zwangerschap, het meest schadelijk kan zijn voor de baby, dan mag ik Finn zijn engelbewaarder heel dankbaar zijn! Het had veel erger gekund…Ons mama had aan onzen Bompa tijdens zijn laatste uren gevraagd om al zijn krachten door te geven aan onze Finn, ik kan alleen maar hopen dat onze Finn daar iets van heeft meegekregen

Verder is maart rustig verlopen…buiten mijn leuke verjaardag gisteren! We zijn met de kinderen naar Tivoli geweest, heerlijk wandelen, diertjes bezoeken en ons Målin die haar kon uitleven op de speeltuin. Daarna zijn we ons gaan opwarmen met ne warme choco, nen Trappist en warme hapjes. Nadien richting thuis voor een leuke avond met kaasfondue, den open haard en een filmke. Het was geslaagd!!

Vanavond Ozark Henry!

Zaterdag feestje bouwen!

2 heerlijke avonden K&C-time, zonder kids…gaat eens deugd doen, maar wel met een klein gemis…

En maandag terug gaan werken…bweik!

Maar dat is’t leven, ni waar?

x

Wanneer dochterlief in de vroege ochtend haar oogjes opent, dan gaat ze niet luidkeels aan het brullen dat ze uit haar bed wilt. Neen, Målin houdt rekening met haar lieve mama die nog in dromenland is en houdt zichzelf nuttig bezig. Onze dochter zingt ‘s ochtends vroeg een hele lijst aan kinderliedjes (en niet te luid, zodat mama niet wakker wordt). Ook leest ze in het donker haar boekjes voor aan Lolli en al haar andere beestjes die haar bed vergezellen. Wanneer ze zo een beetje uitverteld en uitgezongen is (en we makkelijk een uur of uren verder zijn) vindt ze dat het tijd is dat mama toch maar wakker wordt. Ze kruipt dan uit haar bed, doet in het donker haar Kitty sloefkes aan (aan de verkeerde voet weliswaar, maar wat wil je, het was dan ook donker) en komt aan haar deuropening staan om mama wakker te roepen “Mama, ik ben wakkeeuur”.

Mama rekt zich uit, staat op en neemt zoonlief mee naar beneden, terwijl Målin achter haar zelf de trap afgaat. Wanneer mama zich klaarmaakt in de badkamer, zet Målin het ontbijt klaar. Een potje voor mama, een potje voor Målin, ieder een lepel, de doos “de Bij met de honing” (lees Honey Pops) en de “rode en blauwe melk” (de melk voor mama en de melk voor Målin) staan klaar. Daarnaast heeft ze ook voor onze huisdieren gezorgd: 2 potjes voor de poezen met ieders een zakje eten en een snoepje voor de hond. Wanneer ze ontbeten heeft, komt ze vragen aan mama “subiet kleertjes aan mama? zonder pamper, want moet zeggen wanneer ik op potje moet!”.

Zo’n ‘grote’ dochter, heerlijk toch?

Kirs x

Mieke…Moeke…Mammie…Granny
Namen van iemand waar we van houden.
Namen die veel betekenen.
Namen van iemand, waar we allen op konden rekenen.

Net als bij je favoriete kaartspel
heb je je hart en ziel gegeven.
Je had alle troeven in de hand
tot het einde van je leven.

Maar zoals bij het wiezen
heb je de kaarten niet te kiezen.
Helaas moest je deze keer passen
en was je er niet meer tegen opgewassen.

Het spel is nu gedaan
er zijn geen kaarten meer te legggen.
Er rest ons dan ook niets meer
dan liefdevol gedag te zeggen.

Van vaarwel wordt niet gesproken
en je vergeten zullen we nooit.
We zeggen enkel maar tot ziens,
het ga je goed daar bij bompa, tot ooit.

Ook jij bedankt voor alles lieve granny, voor de mooie momenten, de leuke (jeugd)jaren en de eeuwige herinneringen! ‘k Ga je enorm missen en ‘k zal je altijd graag blijven zien…x

Je kleindochter
Kirsten
Je klein(schoon)zoon
Chris
en je achterkleinkinderen
Målin & Finn

Jij…
een man om van te houden.
een vader om op te bouwen.
een bompa om mee te spelen.
een pépé die nooit zou vervelen.
een vriend voor iedereen.
zo’n twee als jij, Swakke, waren er geen.

Dit alles was je in één leven
en je hebt dat goed gedaan.
Je hebt echt alles gegeven
en kan nu rustig heengaan.

Rust zacht…
Vergeten doen we nooit.
We zeggen dan ook geen vaarwel,
maar tot ziens, ‘t gaat u goed, tot ooit.

Bedankt voor alles, voor alle mooie jaren, momenten en herinneringen. ‘k Zal je missen en ‘k zal je altijd graag blijven zien…

Je kleindochter
Kirsten
Je klein(schoon)zoon
Chris
en je achterkleinkinderen
Målin & Finn

We zijn exact een week verder na de thuiskomst van onze jongste telg, ons Finneke. Vorige donderdag was onbeschrijfelijk, toen we hem mee mochten nemen naar huis van het UZ Leuven. Ik weet nog dat we enkele dagen voordien boodschappen waren gaan doen en ik het toen pas heel moeilijk kreeg. Ik zag al die maxi cosi’s en zwangere vrouwen en ik voelde me zo verloren. Ik was niet meer zwanger, maar ik had mijn kindje ook niet bij me. Heel raar en onwerkelijk gevoel, dat nu gelukkig helemaal verdwenen is. Genieten, da’s nu hetgeen ik doe. Genieten van mijn 2 kinderen en man.

Onze Finn doet het uitstekend. Hij eet goed, komt goed bij, vult pampers met een recordtempo, groeit goed en verovert ieders harten. Hij is een vinnig manneke en maakt zijn zus apetrots. Ons Målin is een echt moederke, zelfs met babytaal en al. Met een hoog stemmetje zegt ze dan “koetsjie koetsjie koetsjie Finneke” en “Ooooh ma Finneke toch…”. Superschattig. En ze is heel bemoederend. Finn laat geen kreetje of scheetje zonder dat grote zus het zal geweten hebben. Het is enorm leuk om het op deze manier mee te maken. Er is geen sprake van enige jaloersheid, alleen maar van pure trots, grote bezorgdheid en oneindig veel liefde!

Met de mama en papa zelf gaat het na een week ook uitstekend. De routine van 2 kindjes begint erin te komen, de stress en moeilijke momenten van de afgelopen weken krijgen een plaats binnen het gezin. We blijven alert wat betreft onze Finn, maar we leven met een positieve kijk en van dag tot dag en genieten gewoon zoals we met ons Målin ook deden. Niets is naar ons gevoel verandert qua opvoeding en dergelijke, we hebben gewoon een kindje bij waar we van houden.

Een betere kerst dan deze kunnen we ons niet inbeelden. We wensen iedereen dan ook een zelfde kerst toe, namelijk eentje om van te GENIETEN!!

Lieve en Warme Kerstgroeten van ons 4!