We zijn exact een week verder na de thuiskomst van onze jongste telg, ons Finneke. Vorige donderdag was onbeschrijfelijk, toen we hem mee mochten nemen naar huis van het UZ Leuven. Ik weet nog dat we enkele dagen voordien boodschappen waren gaan doen en ik het toen pas heel moeilijk kreeg. Ik zag al die maxi cosi’s en zwangere vrouwen en ik voelde me zo verloren. Ik was niet meer zwanger, maar ik had mijn kindje ook niet bij me. Heel raar en onwerkelijk gevoel, dat nu gelukkig helemaal verdwenen is. Genieten, da’s nu hetgeen ik doe. Genieten van mijn 2 kinderen en man.
Onze Finn doet het uitstekend. Hij eet goed, komt goed bij, vult pampers met een recordtempo, groeit goed en verovert ieders harten. Hij is een vinnig manneke en maakt zijn zus apetrots. Ons Målin is een echt moederke, zelfs met babytaal en al. Met een hoog stemmetje zegt ze dan “koetsjie koetsjie koetsjie Finneke” en “Ooooh ma Finneke toch…”. Superschattig. En ze is heel bemoederend. Finn laat geen kreetje of scheetje zonder dat grote zus het zal geweten hebben. Het is enorm leuk om het op deze manier mee te maken. Er is geen sprake van enige jaloersheid, alleen maar van pure trots, grote bezorgdheid en oneindig veel liefde!
Met de mama en papa zelf gaat het na een week ook uitstekend. De routine van 2 kindjes begint erin te komen, de stress en moeilijke momenten van de afgelopen weken krijgen een plaats binnen het gezin. We blijven alert wat betreft onze Finn, maar we leven met een positieve kijk en van dag tot dag en genieten gewoon zoals we met ons Målin ook deden. Niets is naar ons gevoel verandert qua opvoeding en dergelijke, we hebben gewoon een kindje bij waar we van houden.
Een betere kerst dan deze kunnen we ons niet inbeelden. We wensen iedereen dan ook een zelfde kerst toe, namelijk eentje om van te GENIETEN!!
Lieve en Warme Kerstgroeten van ons 4!
